Kto jest narażony na wypalenie zawodowe?

Osoby zagrożone wypaleniem zawodowym charakteryzują się angażowaniem w pracę całym sercem, negowaniem własnych granic obciążenia, spychaniem na dalszy plan osobistych potrzeb i interesów, dobrowolnym i chętnym przejmowaniem nowych obowiązków i zadań, dużym, często nierealnym oczekiwaniem względem własnej osoby, posiadaniem wygórowanych oczekiwań wobec siebie i innych, a także mających wysokie wymagania co do własnej efektywności.

Co ważne, syndrom wypalenia zawodowego może dopaść nie tylko pracoholików. Aby nastąpił „akt samospalenia”, konieczne jest posiadanie odpowiedniej struktury psychicznej, trzeba być osobą, dla której nie wystarczy wykonywać dobrze swoją pracę, ale taką, u której zawsze w pracę zaangażowana jest cała osobowość. Wypalenie zawodowe pojawia się tam, gdzie zachwiana zostaje równowaga pomiędzy zużywaniem energii, a jej odzyskiwaniem.

Ambicja, aktywność, perfekcjonizm, obowiązkowość i samokrytyka – każda z tych cech w skrajnej postaci zwiększa ryzyko wypalenia.

Na wypalenie zawodowe narażone są również osoby charakteryzujące się niskim poziomem samooceny, o zaniżonym poczuciu własnej wartości, którym towarzyszą: nieustanna niepewność i zwątpienie, co do własnych kompetencji, brak wiary we własne możliwości, niedocenianie własnego wkładu w realizację zadań, poczucie bezradności i niechęć do konfrontacji z wyzwaniami zawodowymi oraz pragnienie zdobycia pochwał i uznania, aby podnieść swoją wartość oraz brak dystansu do samego siebie.